سیستم های سختی گیری از آب توسط رزین های تبادل یونی که در اصطلاح سختی گیر رزینی نامیده می شود یکی از ارزانترین و موثرترین سیستم های کاهش سختی کل آب (Total Hardness) می باشد. در این سیستم ها از انواعی از رزین های تبادل یونی استفاده می شود که قادر به حذف کاتیون هایی مانند کلسیم ، منیزیم ، آهن ، منگنز ، استرانسیم ، باریم و … از آب می باشد. از سختی گیر رزینی فقط در جهت نرم سازی آب های سخت استفاده می شود و به عبارت دیگر این سیستم فقط بر سختی کل (TH) آب تاثیر گذاشته و آنرا کاهش می دهد و تاثیری بر غلظت املاح محلول (TDS) آب ندارد.
در این سیستم ها در اثر عبور آب از میان رزین های تبادل یونی ، سدیم موجود در رزین ها با کلسیم و منیزیم موجود در آب جابجا می شود و کلسیم و منیزیم درون بستر رزین به دام می افتند، در نتیجه آب خروجی کاملا نرم سازی می شود و سختی خود را از دست می دهد و فقط حاوی نمک های سدیمی می باشد.به دلیل به دام افتادن منیزیم و کلسیم در بستر رزین ، رزین ها پس از چند مرتبه استفاده اشباع شده و خاصیت حذف کنندگی خود را از دست می دهند ، در این مرحله باید رزین ها توسط محلول آب ونمک شست و شوی معکوس (Back Wash)شوند و همچنین عملیات احیا (Regeneration)بر روی آن ها صورت بگیرد.